Lente in zicht

Toen het coronavirus in maart ons leven brutaal verstoorde, schreef de Ierse franciscaner monnik Richard Hendrick een gebed dat tot troost van zijn medebroeders moest dienen. Het virus verspreidde zich in sneltempo, maar ook de tekst ging viraal. Het gebed werd honderdduizenden keren gedeeld op sociale media. Spontaan maakten internetgebruikers vertalingen in hun moedertaal. Na enkele dagen circuleerden ook Nederlandstalige versies. 

Het gebed blijft actueel en daarom delen we het graag. De schrijver is tegelijk realistisch, optimistisch en gezond naïef. Misschien maakt net die combinatie van eigenschappen hem een christen?

Lockdown

Ja, er is angst. Ja, er is isolatie. Ja, er wordt gehamsterd. Ja, er is ziekte. Ja, er is zelfs dood.  

Maar,  

Ze zeggen dat je in Wuhan na zoveel jaren van lawaai de vogels weer kan horen zingen. Ze zeggen dat na slechts een paar weken van rust de lucht niet langer stijf staat van de smog maar blauw en grijs en helder is.  

Ze zeggen dat in de straten van Assisi mensen elkaar toezingen over de lege pleinen en hun ramen openhouden, zodat zij die alleen zijn de geluiden van families om hen heen kunnen horen.  

Ze zeggen dat een hotel in het westen van Ierland gratis maaltijden aanbiedt en bezorgt bij hen die aan huis gebonden zijn.  

Vandaag is een jonge vrouw die ik ken druk bezig om in haar buurt flyers te verspreiden met haar nummer zodat ouderen iemand hebben die ze kunnen bellen.  

Vandaag bereiden kerken, synagogen, moskeeën en tempels zich voor om dakloze, zieke en vermoeide mensen te kunnen verwelkomen en onderdak te bieden.  

Over de hele wereld beginnen mensen te vertragen en te reflecteren.  

Over de hele wereld kijken mensen op een nieuwe manier naar hun buren.  

Over de hele wereld worden mensen ontvankelijk voor een nieuwe werkelijkheid, voor hoe groot we eigenlijk zijn en hoe klein onze feitelijke controle, voor wat er werkelijk toe doet.  

Voor liefde.  

Dus we bidden en realiseren ons:  

Ja, er is angst, maar er hoeft geen haat te zijn.  

Ja, er is isolement, maar er hoeft geen eenzaamheid te zijn.  

Ja, er wordt gehamsterd, maar er hoeft geen gierigheid te zijn.  

Ja, er is ziekte, maar de ziel hoeft niet te lijden.  

Ja, er is zelfs dood, maar er kan altijd een wedergeboorte van liefde zijn.  

Word je bewust van de keuzes die je maakt voor je leven nu.  

Vandaag: Adem.  

Hoor,  

achter de fabrieksgeluiden van je paniek, zijn de vogels weer aan het zingen, klaart de hemel op, is de lente in zicht.  

En altijd worden we omringd door Liefde.  

Open de ramen van je ziel.  

En al ben je niet in staat om de ander over het lege plein aan te raken:  

Zing.  

Richard Hendrick (een Ierse Franciscaanse monnik)

Dit artikel verscheen in onze tweewekelijkse nieuwsbrief Vitamientjes voor de ziel. Ontvang je graag meer van dit in je mailbox? Schrijf je hier in.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.