We bidden voor en met elkaar

Gebedsnoveen februari – bid je mee?

We bidden samen een noveen van vrijdag 3 februari tot zaterdag 11 februari, gedachtenis van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.
Je deelt eveneens in de eucharistieviering die dagelijks wordt opgedragen
voor alle abonnees en voor onze overledenen.

Heilige Maria, bid voor ons.

De kracht van de stilte

Een pastoor vertelde me dat hij de stiltes tijdens de zondagsmis met opzet kort houdt. Veel kerkgangers weten niet goed welke houding ze op zulke momenten moeten aannemen, en sommigen denken zelfs dat hij zijn tekst kwijt is. Nochtans is stilte in de liturgie niet zonder betekenis. Wanneer de priester brood en wijn tot zich neemt, bijvoorbeeld, wordt het stil rond het altaar: voor ons het geschikte moment om tot inkeer te komen en ons met persoonlijk gebed op de communie voor te bereiden.  

Ook op andere ogenblikken ervaren we de heilzame werking van stilte. Dat is het geval wanneer we de kans krijgen om het Allerheiligste te aanbidden. Tijdens de eucharistieviering gebeurt het niet zo vaak – vooral op Witte Donderdag en op Goede Vrijdag – maar die momenten horen wél tot de meest intense van het liturgische jaar. Wanneer op Witte Donderdag de klanken van het orgel uitgestorven en de klokken ‘naar Rome vertrokken’ zijn, blijven we alleen achter met Jezus, biddend en wakend. 

Geschokt door een stukje brood

In sommige parochies wordt het Sacrament regelmatig uitgesteld. In mijn zondagskerk gebeurt dat wekelijks. Ook kloosters en abdijen kennen deze traditie. Voor iemand die niet vertrouwd is met het katholieke geloof, kan het vreemd overkomen: mannen en vrouwen die opkijken naar een hostie, een stukje brood, vaak dan nog geknield. Toch is het geen kwezelachtig ritueel, verre van. Door voor het Allerheiligste te knielen, doen we zoals Jezus toen Hij zijn leerlingen dienstbaar de voeten waste. Tegelijk ontdekken we dan hoe klein we in feite zijn en hoe groot Hij is die de wereld voor ons heeft gemaakt. 

Het Allerheiligste aanbidden is een intiem moment. In het beste geval voelen we Christus’ aanwezigheid

Dat besef komt soms als een schok, want we zijn immers ook kinderen van onze tijd. We leven in een wereld waarin ‘jezelf goed kunnen verkopen’ als het mooiste compliment wordt beschouwd. Het plotse besef dat we alles aan God te danken hebben, geeft dat maatschappijbeeld een flinke dreun. 

Het Allerheiligste aanbidden is een intiem moment. In het beste geval voelen we Christus’ aanwezigheid. ‘Samen langere tijd in stilte bij de Heer verblijven, die in de hostie aanwezig is, is een van de meest authentieke ervaringen van ons Kerk-zijn’, zei onze betreurde paus Benedictus XVI daarover. ‘Om echt met een andere persoon te communiceren, moet ik hem kennen, in stilte bij hem kunnen zijn, naar hem luisteren, liefdevol naar hem kijken.’ 

Samen langere tijd in stilte bij de Heer verblijven, die in de hostie aanwezig is, is een van de meest authentieke ervaringen van ons Kerk-zijn

paus Benedictus XVI

Veel omhaal van woorden is op zulke ogenblikken dus niet nodig. Laat de stilte spreken. ‘Als je het Sacrament wilt aanbidden, hoef je niet over jezelf beginnen te vertellen’, leert de heilige Pierre-Julien Eymard ons. ‘Hij kent toch al je vragen en problemen. Laat Hem eerst zeggen wat Hij zelf te zeggen heeft.’ Of zoals iemand het ooit uitdrukte: wanneer we er het zwijgen toe doen, krijgt Christus de kans om te spreken. 

Laten we voor en met elkaar blijven bidden, de woorden van Jezus indachtig:
‘Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen Hem’ (Lc  4, 8). 

Glenn Geeraerts