Gebedsnoveen in september – bid je mee?
Onze gemeenschappelijke gebedsnoveen begint op maandag 7 september en eindigt op dinsdag 15 september (Onze-Lieve-Vrouw van Smarten).
Je deelt zoals steeds in de eucharistieviering
die dagelijks wordt opgedragen voor alle abonnees
en voor onze overledenen.
In gebed verbonden +
Aan de voet van het kruis
De apostel Paulus schreef al dat een gekruisigde Christus een struikelblok was voor de joden en een dwaasheid voor de heidenen. Voor de volgelingen van Christus daarentegen is het kruis hét symbool bij uitstek van de Verlossing. Voor christenen staat het kruis symbool voor de verrijzenis van de Heer – we vieren nooit een dode Christus, maar een Christus die voor ons gestorven is en die nu met de mensheid aan de rechterhand van de Vader zit. We geloven ook dat Maria, zijn moeder, in de hemel is opgenomen. Ze is verenigd met Hem. Toch vergeten we niet dat Jezus door het lijden en de dood is gegaan en dat Maria hem op die lijdensweg terzijde heeft gestaan.
Zeven zwaarden
Op 15 september, gedachtenis van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten, staan we stil bij het medelijden dat Maria toont voor de zondaars – net zoals haar Zoon. De voorspelling van Simeon komt uit aan de voet van het kruis: ze krijgt een steek in haar moederhart (vgl. Lc 2, 35) door het leed dat de Onschuldige, uit haar vlees geboren, wordt aangedaan. Zonder twijfel heeft Maria gehuild bij het zien van het gemartelde lichaam van haar Zoon. Haar discretie belet ons om haar pijn en verdriet te peilen. De christelijke iconografie suggereert de omvang ervan door Maria traditioneel af te beelden met een hart dat doorboord wordt door zeven zwaarden.
Afbeelding: Wikimedia Commons/Alekjds
De zwaarden staan voor Maria’s ‘weeën’ of ‘smarten’. Dat zijn zeven pijnlijke momenten waarmee Maria tijdens haar leven werd geconfronteerd, en die we ook in de evangelies vinden: de voorspelling van Simeon, de vlucht naar Egypte, de verdwijning van Jezus gedurende drie dagen, haar ontmoeting met haar Zoon die zijn kruis draagt, Maria die aan de voet van datzelfde kruis staat, de kruisafneming en de graflegging.
Niet de makkelijkste weg
Maria, Onze-Lieve-Vrouw van Smarten, leert ons dat Jezus volgen niet altijd de makkelijkste keuze is. Hem volgen is kiezen voor een kronkelige en soms pijnlijke weg, maar wel een die ons naar het licht voert. Op de ochtend van Pasen wordt alles helder voor de moeder van de Verlosser. Ze ziet dat haar geloof haar niet heeft beschaamd: ze had gelijk, haar Zoon is de langverwachte Messias. Wanneer ook wij ons daarvan bewust worden, groeit onze hoop tegenover elke vorm van lijden die ons kan overkomen.
Maria leert ons dat Jezus volgen niet de eenvoudigste of makkelijkste weg is
Maria houdt van elk van haar kinderen. Bijzondere aandacht schenkt ze aan hen die, net zoals haar Zoon tijdens zijn laatste uren op aarde, gebukt gaan onder het lijden, afzien van de pijn of het slachtoffer worden van de boosheid van hun medemensen. Maria ziet ons graag, eenvoudigweg omdat we haar zonen en dochters zijn volgens de wil van Christus aan het kruis (vgl. Joh 19, 25-27). En wij, hoe gaan wij om met het lijden? Met ons leed, met dat van de anderen? Laten we hen die lijden, die aan hun bed gekluisterd zijn, voelen dat we aan hun zijde staan? Misschien is dat wel het moeilijkste: ons laten raken door andermans leed, ons medelijden écht tonen. Moge Maria’s voorbeeld ons inspireren.
pater Ghislain Kasereka, montfortaan