We bidden voor en met elkaar

Gebedsnoveen september

We bidden samen een noveen van dinsdag 7 september tot woensdag 15 september (Onze-Lieve-Vrouw van Smarten). Je deelt ook in de eucharistieviering die dagelijks wordt opgedragen voor alle abonnees en voor onze overledenen.
Bid je met ons mee?

BEZINNING – Vernederd en verheven

De vernedering die nodig is om ons leven en onze menselijke relaties te ontwikkelen, vindt haar grondslag in de nederigheid van God die ons toelaat met Hem te leven. Om te groeien in ons geloof, treden we in de voetsporen van Christus, een nederige slaaf: ‘Hij die de gestalte van God had, hield zijn gelijkheid aan God niet vast, maar deed er afstand van. Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd gelijk aan een mens. En als mens verschenen, heeft hij zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood – de dood aan het kruis’ (Fil 2, 6-8).

Christus had deel aan de heerlijkheid van de Vader, maar koos ervoor om mens te worden. Hij vernederde zich tot het uiterste toe om de mensheid te verheffen. Uit liefde voor de mensen was Hij bereid zijn leven te geven. Het kruis werd de voorbode van de verrijzenis. ‘Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden’, zegt Jezus in het Johannesevangelie (Joh 15, 13). Door deze levenshouding heeft Hij de dood overwonnen. En van die overwinning op de dood en de zonde wil Hij ons allemaal deelgenoot maken.

Door een nederige houding aan te nemen, heeft de Heer ons willen tonen dat wie zich vernedert niet per se een misdaad heeft begaan, integendeel. In zijn gedicht over de lijdende dienaar drukt de profeet Jesaja het als volgt uit: ‘Voor ons welzijn werd hij getuchtigd, zijn striemen brachten ons genezing. Hij werd mishandeld, maar verzette zich niet en deed zijn mond niet open. Als een schaap dat naar de slacht wordt geleid (…) deed hij zijn mond niet open’ (Jes 53, 5-7). Door Jezus’ ultieme vernedering aan het kruis kon de liefde het kwaad overwinnen; de dood moest baan ruimen voor het leven.

Willen we zelf de liefde laten zegevieren, dan kunnen we niet anders dan de weg van Christus volgen: een weg van nederigheid, met vergeving als einddoel. Op de weg van vernedering bloeien liefde en caritas. Als we in het voetspoor van Christus wandelen, zullen we onderweg ongetwijfeld ons kruis moeten dragen, op welke manier ook. Maar de overwinning in Jezus Christus is onze grootste zekerheid.

Pater Ghislain Kasereka, s.m.m.