ingezonden door Leo Hendrickx
Als in de Kempen naar een Mariaoord wordt gestapt dan is dat meestal naar Scherpenheuvel (of soms Meersel-Dreef). In Arendonk dachten enkelen daar in 2000 anders over en ze kozen voor Banneux, waar in 1933 Onze-Lieve-Vrouw verschenen was, wat in 1949 door de Kerk erkend werd. Banneux was ongeveer 140 km ver, dus werd er in 4 aaneensluitende etappes gestapt.
Het eerste jaar waren er 4 deelnemers, begeleid door enkele helpers voor de logistiek. Dat aantal nam gestaag toe tot meer dan 20 juist voor corona en stabiliseerde daarna rond 15. De bedevaart heeft elk jaar plaats op het einde van juli. Het kan dus heel warm zijn maar ook veel regen was al enkele keren ons deel. Maar de bedevaarders nemen dat er bij.
(lees verder onder de foto)
Klokgelui voor de stappers
Hoe zag de bedevaart van dit jaar er uit, een jubileumeditie want de 25e keer? We zijn gestart met een zendingsmoment met pater Jan, norbertijn van de abdij van Postel in de kapel van de Watering in Arendonk. De hele dag stappen we naast kanalen naar Genendijk (deelgemeente van Ham). We slapen er in de kantine van een sportclub. ’s Avonds kwam pater Jan langs om met ons de Eucharistie te vieren. Het heeft wel iets, zo voor en met elkaar. De volgende lange dag stappen we altijd naast het Albertkanaal tot in Genk waar we een verdiende nachtrust hadden in een hotel.
Onderweg hebben we nagedacht over wat zo’n bedevaart met ons doet. In de voor- en namiddag wordt steeds het rozenhoedje gebeden en om 12 uur het Angelus. Vóór de maaltijden wordt een korte bezinningstekst voorgelezen en ’s morgens is er ook uitleg over ‘de heilige van de dag’. Soms zijn er ook onverwachte gebeurtenissen die je ‘pakken’, zoals de koster van Veldwezelt die tijdens onze doortocht van het dorp speciaal voor ons de kerkklokken doet luiden.
Een hechte vriendengroep
Maar het is niet altijd ernst: onderweg en ’s avonds wordt er veel plezier gemaakt. Zo is de groep uitgegroeid tot een hechte vriendengroep die door het jaar ook andere activiteiten beleeft. Dit jaar bezochten we bijvoorbeeld Antwerpen (en vooral de kathedraal), kuisten we in mei een Mariagrot op in Arendonk en namen we deel aan de Maraprocessie in Arendonk en de Sacramentsprocessie in Veldwezelt.
Donderdag hebben we het Albertkanaal verlaten, de Maas met een veerpontje overgestoken voor een uurtje Nederland en daarna een uurtje Voerstreek tot in Berneau (deelgemeente van Dalhem). Al vele jaren slapen we daar na een heerlijke barbecue op de zolder van de gemeentelijke feestzaal.
Groet aan Maria
De laatste dag gaan we door het Land van Herve, dalen af naar de Vesdervallei om dan de eerste steile hellingen van de Ardennen te beklimmen en eindelijk Banneux te bereiken. De begroeting door familie en vrienden is steeds een emotioneel moment evenals de eerste groet aan Maria aan de bron. Een gastvrij onthaal, een zalige douche, een fijn avondmaal en een zacht bed kregen we in Chaityfontaine.
Op vrijdag was er daar in de kapel een feestelijke Eucharistieviering, weer voorgegaan door pater Jan. Na het middagmaal start de terugreis met auto’s naar Arendonk.
Zo ongeveer ging het 25 jaar lang, tot nu. Maar de deelnemers worden ouder en het wordt voor hen allemaal wat moeilijker. En er zijn weinig nieuwe durvers. En zo wordt er nagedacht over een nieuwe formule: zonder de lange voettocht maar met meer activiteiten ter plaatse in Banneux. Geen tocht naarMaria maar meer verblijven bij Maria.
Een verslag daarover misschien volgend jaar.