door Myriam Vanden Nest
Vakantiemaanden zijn ideaal om op pad te gaan, te wandelen langs talloze wegen, zowel in historische stadscentra als in onze wondermooie natuur. Op stap gaan zet ons in beweging. Wanneer we hierbij dan het aspect bidden voegen, dan hebben we meteen een heuse bedevaart. Eeuwenlang zijn mensen – in diverse godsdiensten – op weg gegaan naar bijzondere plaatsen waarbij niet enkel de bestemming, maar ook het parcours ernaartoe van belang zijn omwille van de rijke ontmoetingen en ontdekkingen. Onze zoon fietste met zijn kersverse vrouw als huwelijksreis naar Santiago de Compostella. Zij kunnen getuigen over de hartelijke ontvangst onderweg.
Niet alleen de bestemming, ook het parcours ernaartoe is van belang
Wanneer we zeggen dat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn, overstijgen we natuurlijk de letterlijke zin en gaat het over het fundamentele van ons bestaan: waarom gebeuren er bepaalde zaken in ons leven? Het verloop van de gebeurtenissen en de logica gaan ons menselijk begripsvermogen vaak te boven. Sommige gelovigen verwoorden het dan als: enkel God kan het weten, dit lotgeval past wel ergens in zijn plan. Als het over het plotse overlijden van een jong kind gaat, of over onschuldige slachtoffers na een zoveelste bomaanval, dan vind ik dit wel moeilijk om te aanvaarden.
Jona in de walvis
Ik ben voorstander om de bovenstaande uitdrukking positief te herformuleren, in de zin van: openstaan voor het mysterie. Gods bedoelingen kunnen nogal eens verschillen met de onze. In de Bijbel vinden we daar tal van voorbeelden van. Een van de spectaculairste verhalen is dat van Jona. God koos hem uit als profeet om naar de stad Nineve te gaan, eens de vermaarde hoofdstad van het Assyrische rijk en toen de grootste stad ter wereld. Daar moest hij de mensen oproepen om hun leven te beteren.
Een van mijn leerlingen vroeg of er een verband is tussen Nineve en Ninove
Jona weigerde, want de Ninevieten waren vijanden van het volk Israël, dus hij vluchtte per boot richting Tarsus. Geraldine, een van mijn Brusselse leerlingen die naar Ninove verhuisde, vraagt zich af of er een verband is tussen beide steden, want er staat: ‘Ninove, de oudste en de stoutste.’
Het Bijbelverhaal gaat verder: Jona werd – op eigen vraag nota bene – overboord gegooid omdat hij ongeluk bracht voor de bemanning. Wat doet God, ondoorgrondelijk als Hij is? Hij stuurde een walvis waarin Jona als het ware drie dagen een retraite hield om dan alsnog naar Nineve te gaan om te doen wat God hem opdroeg.
De leerlingen smullen van dit verhaal en kunnen zich goed inleven in de figuur van Jona. Ook zij zeggen al eens ‘nee’ op een moeilijke vraag en zij krijgen net als Jona graag een tweede kans. Hoe ondoorgrondelijk Gods wegen ook zijn, uiteindelijk komt alles goed … ook voor Ninove 😉